Senin yüreğinde Allah korkusu yok mu?..
Allah korkusu olmayanlar halkı aç bırakıp, işsiz, güçsüz, aşsız koyup sonra da “biri önlerine yem atsın diye güvercin gibi bekliyolar” diyenlerdir…
Babaannem rahmetli, “zenginin keyfi gelinceye kadar fukaranın canı çıkar” derdi o güzelim Bulgaristan Türk’ü şivesiyle.
Hem de, kendisi fakirlik görmediği halde derdi o lafı…
Dedeciğim merhum kendisini almaya gelen çıraklardan birini beklettiğinde derdi hem de…
Ama hiç bi defa bile bekleyen çırağa kızdığını, onlardan biri için, “Eminönü’ndeki caminin önünde bekleyen güvercinler gibi biri önlerine yem atsın diye bekliyolar” dediğini duymadım…
Neden duymadım?..
Çünkü rahmetli iyi insandı…
Yüreğinde “Allah korkusu” vardı…
Allah korkusu olmayanlar halkı aç bırakıp, işsiz, güçsüz, aşsız koyup sonra da “biri önlerine yem atsın diye güvercin gibi bekliyolar” diyenlerdir…
Evet evet bu tipler yüreklerinde Allah korkusu olmayanlardır.
Sana söylüyom Milli Eğitim Bakanı Bey sana sesleniyom:
Senin yüreğinde Allah korkusu yok mu?..
Sen hiç ölmeyecek misin?.
Ölünce hesaba çekilmeyecek misin?..
Çekilince ne diyeceksin Allah’ın meleklerine?..
Günahtır günah Bakan Bey!..
Eğer o atama beleyen öğretmenler çoluk çocuklarının, ailelerinin ihtiyacı olmasa sokaklarda bekleşirler mi?..
Senin tabirinle önlerine yem atılmayı bekleyen güvercin gibi çaresizlik içinde olurlar mı?..
Ayıptır Bakan Bey ayıptır…
Günahtır…
Ve hatta görevinin sana verdiği yetkiyi o insanlar için kullanmadığından ötürü suçtur…
Allah seni ıslah etsin inşallah…